قدری ابیانه: اگر مردم را مجبور به بوسیدن پرچم آمریکا کنیم، آمریکا با ما معامله نمی کند – پایگاه خبری مدآرا


گزارش کردن پایگاه خبری مدرا; محمدحسن قادری عبیانه در گفت وگویی درباره اتفاقات دولت روحانی در حوزه برنامه جامع اقدام مشترک صحبت کرده است که مشروح آن را در ادامه می خوانید.

***

بر اساس اعلام برخی مقامات آمریکایی در مجلس سنای آمریکا، به نظر می رسد مذاکرات برجام شکست خورده است. به نظر شما، چرا این روند تا کنون به نتیجه نرسیده و سپس شکست خورده است؟

من همیشه تاکید کرده ام که مذاکره با غربی ها به نتیجه نمی رسد. ما هر چقدر از منافع خود عقب نشینی کنیم، دشمنی را متوقف نمی کنند، این موضع من در گذشته و اکنون است. روحانی و حامیانش در جریان انتخابات مدعی شدند که با مذاکره می توانند از دشمنی دشمن جلوگیری کنند، همان چیزی که در تبلیغات مطرح شد و برخی را نسبت به امکان پایان دادن به خصومت از طریق مذاکره با تردید مواجه کرد. دولت هم اصرار به مذاکره داشت و در اینجا مقام معظم رهبری بحث افراط قهرمانانه و ایجاد فرصت مذاکره را مطرح کردند، با اینکه می دانستند به سرانجام نمی رسد، اما اجازه دادند تا افکار عمومی شفاف شود و مذاکره بیهوده است. دولت هم مذاکره کرد. او با این تصور که آمریکا به تعهدات خود پایبند است، امتیازات زیادی داد، وعده های اعتباری گرفت و همه تعهدات را به صورت یک طرفه انجام داد، در حالی که نه اوباما و نه بایدن به تعهدات خود وفادار نیستند و دلیلش هم این است که دنیا به سمت آن چند قطبی می رود، آمریکا. باید جلوی قطب های دیگر را بگیرد و اگر آمریکا موفق شود به کشورهای دیگر می آید، حتی اگر امروز به کشورهای خلیج نروید و دلیلش این است که ما در منطقه مسلط هستیم، چیزی که آمریکا نیاز دارد این است که تصرف کند. منابع نفتی ما و البته نه دولت ما و نه هیچ دولت دیگری نمی تواند نفت ما را به آمریکا بدهد و به فرض محال است که جمهوری اسلامی سقوط کند و دولت دیگری در ایران با آمریکا ارتباط برقرار کند، افرادی که با این امر مخالف هستند، مواجه خواهند شد. چون این تصورات ممکن نیست، به تحلیل می پردازند که ایران هستند و محروم کردن ایران از نفت یکی از اهداف اصلی آمریکاست و برای ابرقدرت ماندن به نفت ایران نیاز دارد.

اصلاً، با فرض اینکه ما هم در حال جمع آوری مهره های انرژی هسته ای هستیم، غربی ها نگران رفتن ایران به برنامه هسته ای نیستند. در سال ۲۰۰۷، سازمان‌های اطلاعاتی ایالات متحده گفتند که ایران به دنبال سلاح هسته‌ای نیست، در حالی که کاخ سفید مرتباً این ادعا را تکرار می‌کرد. چه چیزی در مذاکرات داریم که می خواهیم به آنها پیشنهاد دهیم؟ قطعاً اگر ما به آمریکا سلام کنیم و مردم را مجبور کنیم که پرچم آمریکا را ببوسند و به اقدامات خود ادامه دهند، آمریکا سازش نمی کند و آمریکا از یک ابرقدرت واحد بیرون نمی آید، تا کجا می افتیم تا آمریکا راضی شود؟ عده ای می گویند اگر اسلام را رها کنیم دشمنی را رها می کنند آیا آمریکا حاضر به عقب نشینی از یک ابرقدرت می شود نه آمریکای لاتین مسلمان هستند آیا از دیوار سفارت آمریکا بالا رفتند اما هیچ کشوری در آمریکای لاتین نیست که در آن وجود داشته باشد. آمریکا مداخله نکرد و بر اساس این ارزیابی به مذاکره به نتیجه نمی رسد. حتی اگر امضا می شد و ضمانت های آمریکا هم می شد، آمریکا به آن عمل نمی کرد، تیم ایران نمی توانست چیزی را که آمریکا می خواست به آنها بدهد و تنها فایده این مذاکرات این بود که مردم با یک دولت غربی دیدند که تحریم است. نه تنها برداشته شدند، بلکه افزایش یافتند.

به نظر می رسد با توجه به گروه حامیان دولت رئیسی، دیگر مذاکره ای از سوی وی صورت نگیرد، اما چرا رئیسی و باقری کنی دنبال برجام رفتند؟

در دولت آقای رئیسی این روزها مصادف شد با درخواست اتحادیه اروپا برای احیای برجام، اما من گفتم برجام به ثمر نمی رسد، اما اصلاح طلبان که در رسانه ها هم فعال هستند، گفتند الان مشکل حل می شود. با بایدن و اگر نه ما در حال مذاکره هستیم گفتند تحریم ها را برمی دارد. و ما کاری نکردیم، اما دولت می خواست با این اطمینان که به دنبال خنثی کردن تحریم ها هستند، مذاکرات انجام شود تا اگر عملا تحریم ها را متوقف کنند، مشکل حل شود.

ویژگی مثبت هیأت ایرانی این بود که طرف غربی تیم مذاکره کننده را هدایت نمی کرد اما در دولت قبل می گفتند امضای کری تضمین است در حالی که نه امضای رئیس جمهور، نه کنگره و نه امنیت بین المللی. تابلو تضمین است. به جای اینکه آنها یک قدم بردارند، ما هم باید یک قدمی برداریم، دولت قبل یک طرفه به همه تعهدات عمل کرد و امتیازات شرم آور به غربی ها داد و آمریکا دارد بیشتر می شود.

آیا اتفاقات چند روز گذشته در خصوص آزادی باقر و سیامک نمازی و از سوی دیگر آزاد شدن منابع ارزی ما در نتیجه مذاکرات با آمریکا را می دانید یا خیر؟

این حادثه با میانجیگری کشور دیگری صورت گرفت. اول و مهمتر از همه، کره جنوبی به شدت علیه ایالات متحده لابی کرده است که بلوکه کردن پول ایران به ضرر منافع کره جنوبی است. بالاخره آنها نمی توانند بازار ۸۵ میلیون دلاری را رها کنند، به همین دلیل فشار کره به حدی بود که این اتفاق افتاد، آمریکا در پاسخ به نشت نفت خواستار آزادی این دو جاسوس شد، این اتفاق نبود. نتیجه مذاکرات برجام و با میانجیگری کره جنوبی و کشورهای همسایه انجام شد. مطمئن باشید این دو نفر که به کشورشان برگشته اند شکنجه و میلیاردی می خواهند، از پول ما دلار می گیرند. اینکه ما راه کره را برای ورود کالاهایش به ایران بسته ایم، فشار زیادی به این کشور وارد کرده است، البته فکر می کنم آنها باید تاوان این تاخیر را بپردازند.

با این حال اگر در موضوعات دیگر با آمریکا مذاکره کنیم به نتیجه می رسیم؟

آمریکا به هیچ وجه خصومت با ایران را متوقف نخواهد کرد. حتی اگر دولت مساعد آمریکا در ایران بیاید، آمریکا دست از دشمنی با ایران برنمی‌دارد، آنها خواهان جدایی ایران از عربستان هستند! ایران در غیر این صورت ربطی به آمریکا ندارد و پایگاه های نظامی آمریکا در این کشورها هر کاری می توانند بکنند پس مذاکره با آمریکا فایده ای ندارد مگر اینکه برای مردم روشن شود که مذاکرات به نتیجه نمی رسد و عقب نشینی نیز مضر است. . برای ملت ما و هیچ سودی برای ما ندارد مگر اینکه نفت خود را به شما بگوییم!

در دولت قبل انتقادات شدیدی متوجه رئیس جمهور و دستگاه های دولتی خارجی بود. آیا این انتقادات برای شما منجر به تجدیدنظر یا اقدام قانونی شد؟

آره؛ برای من دادگاه کیفری اداری تشکیل دادند و گفتند شما علیه رئیس جمهور صحبت کردید و سیاست خارجی را نقد کردید و به عنوان کارمند وزارت خارجه نمی توانید این کار را انجام دهید، برخی از نامه های من به عنوان سند ارائه شد، مثلاً گفتید اگر روحانی اگر او رئیس جمهور می شود، اقتصاد کشور مانند بلاسکو سقوط خواهد کرد. به من گفتند قانون وزارت امور خارجه را می دانی، گفتم بله، گفتند موافقی، تخلف کردی؟ گفتم نه من اجازه دارم در مقابل روحانی بایستم، گفتند این اجازه را کی داده است؟ گفتم خود آقای روحانی. خودشان گفتند که پیامبر هم قابل نقد است. گفتند کاری به حرفش نداریم، باز هم تخلف کردم، گفتم نه، آقای روحانی در زمان انتخابات کاندیدای ریاست جمهوری بود و من آن زمان علیه او صحبت کردم و از دو نفر از اعضای کمیسیون سیاست خارجی مجلس خواستم که وکالت من و در نهایت پرونده مختومه اعلام شد. سوال اساسی در اینجا این است که اگر بدانم دولت در حال اشتباه کردن است، آیا باید سکوت کنم؟ آیا نباید بگویم این راه اشتباه است؟

دولت فعلی چطور؟ آیا انتقادی به روند جاری در وزارت خارجه و رویکردهای خارجی دولت دارید؟

من تا الان انتقاداتی به وزارت خارجه دارم. از ابتدا گفتم هدف آمریکا از مذاکرات و خروج ترامپ از برجام مقصر دانستن خودش است، نباید به نتیجه خوشبین به نظر برسند، زیرا ابراز خوش بینی شرایط جامعه ماست و همه منتظر ببینم چیه در برجام اتفاق می افتد و این اشتباه است. من مشکلی برای مذاکره ندارم، ابراز خوش بینی را اشتباه می دانم. یعنی آمریکا می خواهد توپ را به زمین ایران بیندازد و ایران را مقصر بداند و رسانه های قوی تری دارند و این کار را می کنند، در حالی که مذاکره را نه به عنوان راه حل بلکه به عنوان راهی برای شفاف سازی افکار عمومی جامعه تبلیغ می کنند. ابراز خوش بینی در اطلاعیه های سیاست خارجی جالب نیست.