بیماران سرطانی در منزل قابل درمان هستند – پایگاه خبری مدآرا


گزارش کردن پایگاه خبری مدرا; دانشمندان می گویند یک مولکول جدید، کوچک و کم هزینه می تواند ایمونوتراپی را برای همه بیماران سرطانی در دسترس قرار دهد و این بیماران دیگر برای درمان به بیمارستان مراجعه نکنند.

دانشمندان مولکول کوچکی ساخته اند که جایگزین ارزان تر و موثرتری برای آنتی بادی هایی است که می تواند انواع مختلف سرطان را درمان کند. این کار توسط دانشمندان دانشگاه لیسبون (پرتغال) با همکاری یکی از دانشگاه های رژیم صهیونیستی انجام شد.

محققان آنتی بادی فعلی را به سطح جدیدی رساندند و یافته های خود را در مجله ImmunoTherapy of Cancer منتشر کردند.

پروفسور ساچی-وینارو می گوید: در سال ۲۰۱۸، جایزه نوبل پزشکی به جیمز آلیسون و تاسوکو هونجو به دلیل مشارکت آنها در مطالعه ایمونوتراپی و درمان سرطان با فعال کردن سیستم ایمنی اهدا شد. هونجو کشف کرد که سلول‌های ایمنی به نام سلول‌های T، پروتئین PD-1 را بیان می‌کنند که سلول‌های T را هنگامی که به پروتئین PD-L1 بیان شده در سلول‌های سرطانی متصل می‌شوند، غیرفعال می‌کنند. در واقع، تعامل بین پروتئین های PD-1 و PD-L1 به سلول های سرطانی اجازه می دهد تا سلول های T را فلج کرده و از حمله آنها به سلول های سرطانی جلوگیری کنند.

او افزود: “هونجو توانست آنتی بادی هایی تولید کند که PD-1 یا PD-L1 را خنثی می کند و در نتیجه سلول های T را برای مبارزه موثر با سرطان آزاد می کند.”

یک جایگزین کوچکتر اما هوشمندتر

در حالی که کشف برندگان جایزه نوبل ۲۰۱۸ در مبارزه با سرطان بسیار امیدوار کننده است، برخی از موانع را نیز باید متذکر شد. اول اینکه تولید آنتی بادی گران است. از این رو برای همه بیماران در دسترس نیست. دوم، آنتی بادی ها برای نفوذ به تومور جامد بسیار بزرگ هستند. بنابراین، درمان نمی تواند تمام قسمت های سرطان را تحت تاثیر قرار دهد. با این حال، محققان ابزارهای بیوانفورماتیک و تجزیه و تحلیل داده ها را برای دستیابی به یک مولکول جایگزین کوچکتر اما هوشمندتر ترکیب کرده اند.

پروفسور ساچی واینارو می‌گوید: «دکتر ریتا آکورسیو با هزاران ساختار مولکولی شروع کرد و ما فهرست نامزدها را با استفاده از مدل‌ها و پایگاه‌های داده طراحی دارویی به کمک رایانه (CADD) محدود کردیم تا بهترین ساختار را پیدا کنیم. در مرحله دوم، ما تایید کردیم که این مولکول کوچک رشد تومور و همچنین آنتی بادی ها را کنترل می کند. این مولکول پروتئین PD-L1 را در حیواناتی که برای به دست آوردن سلول های T انسانی مهندسی شده اند، مهار می کند. به عبارت دیگر، ما مولکولی ساخته‌ایم که می‌تواند اتصال پروتئین‌های PD-1 و PD-L1 را مسدود کند و به سیستم ایمنی بدن یادآوری کند که به سرطان حمله کند.

وی افزود: علاوه بر این، این مولکول جدید مزایای زیادی نسبت به درمان آنتی بادی دارد. اول از همه، هزینه دارد. از آنجایی که آنتی بادی یک مولکول بیولوژیکی است و نه مصنوعی، تولید آن به زیرساخت پیچیده و بودجه زیادی نیاز دارد که حدود ۲۰۰۰۰۰ دلار در سال برای هر بیمار هزینه دارد. در مقابل، ما این مولکول کوچک را با تجهیزات ساده، در زمان کوتاه و با کسری از آن هزینه ساختیم. یکی دیگر از مزایای این مولکول کوچک این است که بیماران به احتمال زیاد می توانند از آن به صورت خوراکی در خانه و بدون نیاز به تزریق داخل وریدی در بیمارستان استفاده کنند.

آزمایش‌ها نشان می‌دهد که این مولکول کوچک جدید به فعال کردن سلول‌های ایمنی در یک توده تومور جامد کمک می‌کند.

پروفسور ساچی واینارو توضیح می دهد که سطح تومور جامد ناهمگن است. اگر رگ های خونی کمتری در ناحیه خاصی از تومور وجود داشته باشد، آنتی بادی نمی تواند به آنها نفوذ کند. در همین حال، مولکول کوچک ما در سراسر تومور پراکنده است و بنابراین کاملاً به عروق تومور وابسته نیست. من فکر می کنم این مولکول کوچک در آینده به صورت تجاری در دسترس خواهد بود و ایمنی درمانی را برای بیماران سرطانی مقرون به صرفه تر می کند.